Królestwo spokoju

Kategorie

Wpisy

O serwisie

Malownicze krajobrazy, górskie potoki, ciągnące się przez kilometry doliny to tylko namiastka tego, co można znaleźć w jednym z najładniejszych rejonów naszego kraju- Bieszczadach. Każdego roku tysiące turystów decydują się zarzucić plecak na ramiona i ruszyć górskim szlakiem w nieznane, by spotkać się twarzą w twarz z prawdziwym pięknem przyrody. Na mapie znajdziemy również kilkanaście szlaków rowerowych, przeznaczonych dla fanów dwukołowych pojazdów. Dość ciekawą propozycją wydaje się być również turystyka konna, do której przystosowano dziesiątki kilometrów niepowtarzalnych i bardzo ciekawych tras. Bieszczady ugoszczą turystów również przepysznym, regionalnym jedzeniem, wprawdzie ze względu na to, że współczesne osadnictwo rozpoczęło się tu dopiero pół wieku temu, trudno tu mówić o wieloletnich tradycjach, niemniej jednak z dekady na dekadę bieszczadzka kuchnia staje się coraz bardziej oryginalna.

Bieszczadzki Park Narodowy

Bieszczadzki Park Narodowy Bieszczadzki Park Narodowy to jeden z najbardziej znanych rejonów Polski, zajmujący powierzchnię niemal trzydziestu tysięcy hektarów w południowej części kraju. Symbolem tego miejsca jest żbik, którego przy odrobinie szczęścia można spotkać w czasie pieszych wędrówek po lesie. Warto wiedzieć, że główny zadaniem, jakie stawiają sobie organy zarządzające parkiem jest ochrona przyrody, przy jednoczesnym umożliwieniu turystom korzystanie z piękna tego miejsc. Z tego też względu każdy, kto wkracza na szlak, jednocześnie kupując bilet wstępu do Bieszczadzkiego Parku Narodowego powinien pamiętać o kilku podstawowych zasadach. Dość oczywistym wydaje się fakt, że w takim miejscu zabronione jest śmiecenie, niemniej jednak niektórzy turyści zdają się kompletnie nie pamiętać o tym podstawowym przejawie kultury osobistej. Wyrzucane przez nas śmieci nie tylko szpecą krajobraz, ale również, a może przede wszystkim są zagrożeniem dla tutejszych zwierząt. Jeśli bowiem te przypadkowo spożyją rozrzucone przez nas resztki mogą nabawić się różnego rodzaju dolegliwości. Ważne dla naszego bezpieczeństwa jest również trzymanie się wytyczonych szlaków, zgodnie z regulaminem zbaczanie ze szlaku jest surowo zabronione. Praktycznie wszystkie trasy są bardzo dobrze oznakowane, kolejne drogowskazy znajdują się na pobliskich drzewach czy skałach, dlatego też nikt nie powinien mieć problemów z ich zauważeniem. Jeśli jednak mamy jakiekolwiek wątpliwości, powinniśmy rozglądać się za innymi turystami, być może będą oni bardziej doświadczenie i poprowadzą nas właściwą drogą.

Bieszczadzki Worek

Bieszczadzki Worek Bieszczadzki worek to jeden z najbardziej wyrafinowanych terenów w paśmie górskim, który jeszcze kilkanaście lat temu był niedostępny dla przeciętnego turysty. W dzisiejszych czasach przebywanie na tym obszarze nie jest już tak nieosiągalne, niemniej jednak nadal wielu turystów decyduje się postawić na bardziej sprawdzone trasy. Z racji tego, że przygraniczne straże pełnili swoje obowiązki z największą determinacją, a przebywanie na przygranicznym obszarze zwanym workiem było zabronione, tylko nieliczni zapuszczali się w te obszary. Podróż była ciężka ze względu na konieczność radzenia sobie w trudnych warunkach i stopień trudności szlaków. Do lat osiemdziesiątych ubiegłego stulecia zagłębianie się w obszar bieszczadzkiego worka uważane było za swego rodzaju wyższy stopień wtajemniczenia. Na takie wyprawy decydowali się zatem tylko nieliczni, najbardziej odważni i gotowi na pokonywanie wielu przeciwności. Obecnie każdy, kto ma ochotę na ucieczkę od cywilizacji i zagłębienie się w górskie lasy może pozwolić sobie na taką wycieczkę. Straże graniczne nie mają już tak rygorystycznych rozkazów, niemniej jednak kłopotliwe może okazać się samo dotarcie na szlak, bowiem przystanki autobusowe znajdują się w dość znacznej odległości od tej części Bieszczadów. Z drugiej jednak strony osoby prywatne udostępniają swoje domki, znajdujące się w tym terenie, pozwalając na odseparowanie się od świata. Niemniej jednak większość turystów woli ograniczyć swoje podróże do znanych i utartych, a przez to i poniekąd bezpiecznych ścieżek.